We hebben er tegenwoordig bijna allemaal wel eens over gehoord: mindful ouderschap, mindful opvoeden… Het woordje ‘mindful’ is niet meer weg te denken uit ons vocabulaire. Klinkt interessant en best wel ‘zen’, maar hoe doe je dat eigenlijk, dat ‘mindful’ zijn?
Je kunt geen tijdschrift, website of social media pagina openen over het ouderschap waarin je niet wordt gebombardeerd met opvoedtrucjes en allerlei lijstjes waarnaar je zou moeten leven om een ‘goede ouder’ te zijn en om je kind zo gelukkig mogelijk te laten op groeien. De druk is immens hoog: nog nooit zijn er zoveel moeders geweest met burn-out klachten als nu. Niet gek ook, als je je bedenkt wat er allemaal van ons ‘verwacht’ wordt. De opvoeding van onze kinderen, de relatie met de partner leuk houden, het huishouden, werk, zelfontplooiing, een sociaal leven onderhouden, sportclubjes, speelafspraakjes en ga zo nog maar even door. De lijst is vaak oneindig lang. En dan hebben we het nog niet eens gehad over de druk die we onszelf als moeders opleggen om alles maar zo goed mogelijk te doen. Het punt is, dat we vaak juist door die druk geen gezelligere ouder worden voor onze kinderen.
En dat moet anders kunnen…
We moeten namelijk veel te veel van onszelf. En juist dat stukje van ‘moeten’ loslaten, kan ons als moeders heel veel opbrengen. Misschien zijn het juist niet die lijstjes over wat we anders zouden moeten doen in ons handelen tijdens het opvoeden van alledag, maar is het juist een meer innerlijke rust van binnenuit wat ons die positieve verandering zou kunnen brengen. Meer rust. Meer leven in het nu en meer acceptatie van het moment. Of anders gezegd, meer ‘mindful’ zijn. De betekenis van mindfulness is volgens Jon Kabat-Zinn (oprichter van het Mindfulness Based Stress Reduction -MBSR- programma): ‘Het open en bewust aanwezig zijn in het huidige moment.’ Het staat voor het helemaal bewust aanwezig zijn en zonder (voor)oordeel kunnen waarnemen wat er in het hier-en-nu plaatsvindt.
Klinkt mooi, maar hoe doe je dat dan?
Dat is een goede vraag. Ik geloof er sterk in, dat hoe we ons van binnen voelen automatisch een uitwerking heeft op ons gedrag en onze beleving van alles om ons heen. Met andere woorden, als wij niet lekker in ons vel zitten als ouder, heeft dat een negatieve uitwerking op ons handelen als opvoeder. Het allerbelangrijkste om daarbij in ons achterhoofd te houden, is denk ik ook dat we niet perfect hoeven te zijn. We zijn als ouders ook maar gewoon mensen, met goede en minder goede dagen. Iets liever voor onszelf zijn is ook onderdeel van meer mindful zijn. Mindful opvoeden gaat er ook zeker niet voor zorgen dat alles ineens altijd, iedere dag, perfect op rolletjes loopt. Waar ik wel van overtuigd ben, is dat het een stukje rust kan brengen in de drukte van alle dag. Misschien dan toch maar een cursusje mindfulness?;)
